Diagnoza ADHD w Tarnowie — dzieci, młodzież, dorośli
Prowadzimy proces rozpoznania ADHD u dzieci, młodzieży, młodych dorosłych i dorosłych. Zaczynamy od diagnozy psychologicznej — wywiadu klinicznego, obserwacji i standaryzowanych narzędzi. Jeśli po tym etapie pojawia się wskazanie, rozszerzamy postępowanie o konsultację psychiatryczną kończącą się diagnozą kliniczną.
Sygnały, z którymi warto się do nas zgłosić
ADHD nie zawsze wygląda tak, jak w telewizji. Objawy są różne dla dziecka w klasie I, nastolatki w liceum i dla dorosłego w pracy. Poniżej sytuacje, w których diagnoza pomaga zrozumieć, co się dzieje, zanim padnie łatwa etykieta.
Trudności z koncentracją i uwagą
Zeszyty pełne błędów z nieuwagi, częste „zapominam", trudność z dokończeniem zadania, „gdzieś odpływa" na lekcjach.
Impulsywność i nadmierna ruchliwość
Odpowiada zanim usłyszy pytanie, przerywa, nie może usiedzieć, wtrąca się w rozmowy, ma trudność z czekaniem na swoją kolej.
Rozregulowanie emocji
Wybuchy nieproporcjonalne do sytuacji, szybkie huśtawki nastroju, trudność w wyhamowaniu złości lub frustracji, poczucie „za dużo" wszystkiego.
Cichy, marzycielski wariant ADHD
Wysoki koszt „bycia w porządku" w szkole i pracy, dużo wewnętrznego chaosu, wyczerpanie, zamartwianie się, perfekcjonizm. Rozpoznawany często dopiero w dorosłości.
Nagły spadek ocen i motywacji
Do tej pory szło, teraz szkoła się „sypie". Konflikty w domu, unikanie obowiązków, wieczna prokrastynacja i wieczna wina, że coś nie zrobione.
Chroniczna dezorganizacja i prokrastynacja
Ciągle „ogarnianie życia" kosztuje więcej niż innych. Rozproszenie, trudność z priorytetami, wypalone projekty, poczucie niewykorzystanego potencjału.
Trudności w relacjach i regulacji emocji
Impulsywne reakcje, powtarzające się konflikty, poczucie „nie wyrabiam się emocjonalnie". Często długo mylone z lękiem lub depresją.
Wcześniejsze opinie i podejrzenia
Nauczyciel/ka sugeruje ADHD, w poradni padło „prawdopodobnie ADHD", ktoś w rodzinie ma rozpoznanie — chcecie wiedzieć jak jest naprawdę.
Sygnały nie są diagnozą. Każdy z powyższych obrazów może mieć różne źródła — od ADHD, przez lęk i trudności emocjonalne, po sytuację rodzinną czy szkolną. Właśnie po to jest cały proces diagnostyczny: żeby nie mylić objawu z rozpoznaniem.
Diagnoza, nie etykieta
Pracujemy głównie w nurcie psychodynamicznym. Oznacza to, że nie zatrzymujemy się na sprawdzeniu, czy pacjent „spełnia kryteria" — pytamy również, w jakim kontekście objawy się pojawiły, kiedy się nasilają, jak reaguje na nie otoczenie. Traktujemy diagnozę ADHD poważnie: kiedy jest, chcemy ją nazwać wprost. Kiedy jej nie ma, a trudności są realne, nie chcemy ich zamiatać pod byle nazwę.
Z osobami z podejrzeniem ADHD pracują u nas doświadczeni psychologowie i psychoterapeuci: mgr Magdalena Mól, mgr Krystian Sroka, mgr inż. Katarzyna Kopeć. Konsultacja psychiatryczna, jeśli okaże się potrzebna, prowadzona jest w Centrum przez dr. hab. n. med. Macieja Pileckiego — kierownika Kliniki Psychiatrii Dzieci i Młodzieży UJ CM.
Diagnostyka ADHD w Krakowskiej 3 to nie jednorazowe spotkanie z kwestionariuszem, tylko proces złożony z kilku etapów, opisany niżej.
Cztery etapy diagnozy ADHD w Krakowskiej 3
Standardowo diagnoza obejmuje 3-5 spotkań rozłożonych na kilka tygodni. Ścieżka jest sekwencyjna: zawsze zaczynamy od pełnej diagnozy psychologicznej. Etap czwarty (konsultacja psychiatryczna) proponujemy tylko wtedy, gdy istnieje ku temu wskazanie.
Konsultacja wstępna
Wywiad rozwojowy i kliniczny. U dzieci — spotkanie z rodzicami. U nastolatków — najczęściej wspólnie. U dorosłych — od razu z pacjentem. Ustalamy zakres i cel diagnozy.
Testy i obserwacja
Standaryzowane narzędzia dobrane do wieku i pytania diagnostycznego. Obserwacja funkcjonowania, kwestionariusze dla pacjenta, rodziców, czasem szkoły.
Diagnoza psychologiczna
Omówienie wyników z pacjentem/rodzicami. Opis funkcjonowania, rozumienie objawów, rekomendacje. Dla wielu osób to punkt zamykający proces.
Konsultacja psychiatryczna
Jeśli po diagnozie psychologicznej pojawi się wskazanie — u dr hab. Pileckiego w Centrum. Kończy się diagnozą kliniczną i, jeśli lekarz zdecyduje, planem farmakoterapii.
WarunkowoO tym, czy potrzebna jest konsultacja psychiatryczna, decyduje wynik diagnozy psychologicznej — nie życzenie ani nie zgadywanka. W wielu przypadkach diagnoza psychologiczna wystarcza — jako opis funkcjonowania, podstawa do dalszej pracy terapeutycznej i dokument dla instytucji.
Jedna ścieżka, dwa możliwe punkty zamknięcia
W Krakowskiej 3 nie wybierają Państwo między „psychologiem" a „psychiatrą". Proces jest sekwencyjny: najpierw diagnoza psychologiczna. Konsultacja psychiatryczna dołącza wtedy, gdy jej potrzeba. Poniżej — co daje każdy z tych etapów.
Diagnoza psychologiczna
Prowadzona przez psychologa. Kończy proces dla większości pacjentów.
- Wywiad kliniczny i rozwojowy
- Standaryzowane testy i kwestionariusze
- Obserwacja funkcjonowania
- Opis funkcjonowania i mocnych stron
- Rekomendacje: psychoterapia, konsultacje, psychoedukacja
- Dokument dla szkoły, poradni, innego specjalisty
Diagnoza kliniczna (psychiatryczna)
Prowadzona przez lekarza psychiatrę na podstawie diagnozy psychologicznej i konsultacji lekarskiej.
- Formalne rozpoznanie wg ICD-11 / DSM-5
- Ocena współwystępujących trudności
- Dokumentacja medyczna
- Decyzja o ewentualnej farmakoterapii — wyłącznie u lekarza psychiatry
- Plan dalszego postępowania medycznego
→ Diagnozę kliniczną proponujemy zawsze na podstawie wyniku diagnozy psychologicznej. Nie jest wstępem, tylko rozszerzeniem.
Co jeśli to nie ADHD?
Nie każdy problem z koncentracją, impulsywnością czy dezorganizacją to ADHD. Podobne objawy dają: zaburzenia lękowe, reakcje na trudne wydarzenia rodzinne, depresja, spektrum autyzmu, specyficzne trudności w uczeniu się (dysleksja, dyskalkulia), przewlekły stres, problemy ze snem. U dorosłych bardzo często okazuje się, że trudność ma inne źródło — albo ADHD współwystępuje z czymś jeszcze.
Kiedy diagnoza wskazuje, że to nie ADHD, dostają Państwo od nas jasne rozumienie tego, co się dzieje, i rekomendacje właściwej ścieżki pomocy — psychoterapii, konsultacji, dalszej diagnostyki. Nie „przymuszamy" rozpoznania, żeby nikt nie wyszedł z pustymi rękami.
Formy wsparcia po zakończeniu diagnostyki
Diagnoza to punkt zwrotny, nie punkt końcowy. W Krakowskiej 3 proponujemy formy pomocy dobrane do wyniku diagnozy i sytuacji pacjenta. Prowadzimy psychoterapię dla dzieci, młodzieży, młodych dorosłych i dorosłych.
Psychoterapia indywidualna
Regularna praca terapeutyczna z pacjentem — dziecko, nastolatek, młody dorosły lub dorosły. Nurt psychodynamiczny; u wybranych terapeutów również TSR, ACT, Terapia Schematów. Zobacz szczegóły →
Konsultacje dla rodziców
Praca z rodzicami dziecka/nastolatka z ADHD — jak rozumieć zachowanie, jak wspierać, jak nie wpaść w rolę stałego korygującego. Zwykle kilka spotkań, nie regularna terapia.
Konsultacja psychiatryczna
Gdy diagnoza psychologiczna wskazuje potrzebę oceny medycznej i, jeśli lekarz zdecyduje, farmakoterapii. W Centrum prowadzi ją dr hab. n. med. Maciej Pilecki. O leczeniu farmakologicznym decyduje wyłącznie lekarz psychiatra.
Psychoedukacja rodziny
Rozmowa o tym, czym ADHD jest i czym nie jest, jak się do niego odnosić w codzienności, w szkole, w pracy, w relacjach. Często stanowi domknięcie procesu diagnostycznego.
Konkrety — ile to trwa i ile kosztuje
Całkowity koszt zależy od liczby spotkań w danym procesie i tego, czy dochodzi konsultacja psychiatryczna. Szczegółowy cennik jest w zakładce Cennik.
Cena za spotkanie
Konsultacja wstępna i sesje diagnostyczne trwają zwykle 50 minut i rozliczane są za spotkanie. Aktualne stawki znajdą Państwo w zakładce Cennik; fakturę wystawiamy na życzenie. Konsultacja psychiatryczna rozliczana jest osobno, według cennika.
Dokumentacja po diagnozie
Po zakończeniu diagnozy psychologicznej wystawiamy pisemny opis wyników — dla pacjenta, rodziców, do przekazania szkole, poradni lub innemu specjaliście. Diagnoza kliniczna jest dokumentowana zgodnie z wymogami medycznymi przez lekarza psychiatrę.
Artykuły edukacyjne o ADHD
Tematy, do których wracamy najczęściej w rozmowach z rodzicami i pacjentami. Rozwijamy sekcję — planowane artykuły pojawią się w kolejnych miesiącach.
ADHD u dziewczynek — dlaczego tak późno rozpoznawane
Cichy, marzycielski wariant ADHD w praktyce. Dlaczego przez lata funkcjonuje pod radarem — i co z tego wynika w dorosłości.
Wkrótce → Diagnostyka różnicowaADHD a dysleksja — jak je odróżnić
Podobne objawy szkolne, różne mechanizmy. Kiedy dziecko potrzebuje diagnozy neuropsychologicznej, a kiedy w kierunku ADHD.
Wkrótce → Dla rodzicówJak rozmawiać z dzieckiem o diagnozie ADHD
Kiedy, ile i jakich słów użyć. Jak nie zamienić rozpoznania w etykietę i nie zrobić z niego wymówki „na wszystko".
Wkrótce →FAQ — odpowiadamy wprost
Od jakiego wieku prowadzicie diagnozę ADHD?
Ile trwa cały proces diagnozy?
Czym różni się diagnoza psychologiczna od klinicznej (psychiatrycznej)?
Czy Centrum przepisuje leki na ADHD?
Jakich testów używacie w diagnozie ADHD?
Czy diagnoza uwzględnia też inne trudności — lęk, spektrum, dysleksję?
Co jeśli dziecko ma już opinię z poradni psychologiczno-pedagogicznej?
Czy po diagnozie mogę kontynuować terapię w Krakowskiej 3?
Czy prowadzicie diagnozę ADHD u dorosłych?
Zostaw kontakt — oddzwonimy
Zgłoszenie na diagnozę w kierunku ADHD. Skontaktujemy się z Państwem niezwłocznie, żeby porozmawiać o sytuacji i zaproponować termin konsultacji wstępnej.
- 1Państwo zostawiają kontakt. Krótki opis wystarczy — resztę uzupełnimy przy rozmowie telefonicznej.
- 2Oddzwaniamy w ciągu 2 dni roboczych. Omawiamy sytuację, ustalamy zakres i termin pierwszego spotkania.
- 3Pierwsze spotkanie — konsultacja wstępna. Wywiad rozwojowy i kliniczny; ustalenie dalszych kroków diagnozy.
Dziękujemy za zgłoszenie
Oddzwonimy w ciągu 2 dni roboczych, żeby porozmawiać o zgłoszeniu i ustalić termin konsultacji wstępnej.
